یک بحث با نویسندگان این مجموعۀ مقالات – دوکتور برنیت رابین، همکار ارشد، مرکز همکاریهای بینالمللی، پوهنتون نیویارک و یک متخصص برجسته در زمینه افغانستان و آسیای جنوبی؛ محترم جوان شیر راسخ، ویرایشگر این مجموعۀ مقالات و محصل دوکتورا در بخش مطالعات آسیای جنوبی پوهنتون پنسلوانیا؛ دوکتور رادا کومار، نویسنده و تحلیلگر سیاست و مدیرکل سابق گروه سیاست دهلی؛ محترم آفراسیاب ختک، سناتور اسبق و رییس کمیسیون حقوق بشر پاکستان و محترم جاوید لودین، معین اسبق وزارت خارجه افغانستان و عضو جامعۀ قلب آسیا
مجری: محترم اخضر ابراهیمی، وزیر امور خارجه و دیپلومات سابق الجزایری که از جولای 1997 تا اکتوبر 1999 به صفت نماینده خاص سازمان ملل متحد برای افغانستان کار کرده است.
این بحث بر مبنای مجموعأ مقالات جدید است که توسط بنیاد تاریخ کاکر و جامعۀ قلب آسیا در 2021 به چاپ رسیده و جوان شیر راسخ آنرا ویرایش کرده است. در این نامه ها که در سال 1990 تبادله شده اند، نجیب الله و کاکر صریحاً در مورد امیدها و آرمان های مردم افغانستان برای صلح، طرح های آوردن صلح به کشور و در مورد بازیگران، فکتورها و چالش های ملی، منطقه ای و جهانی وضعیت های جنگ و صلح در افغانستان پسا شوروی صحبت کرده اند.
تمام نویسندگان مقالات این مجموعه، اعم از دانشمندان افغان و بین المللی، بنا بر تحلیل نامه ها؛ نظریات و چشم اندازهای مهم را در مورد موضوعات تاریخی و سیاسی پروسه ها و تلاش های گذشته و فعای صلح در افغانستان ارایه داشته اند.
برگرفته شده از وب سایت: IIC
