وی در زمان حضور در پیشاور به اتحادیۀ نویسندگان افغانستان آزاد پیوست و در آنجا به عنوان تحلیلگر کار کرد و به طور گسترده در مورد تحولات سیاسی در داخل افغانستان نوشت. وی به عنوان اولین رئیس انجمن اساتید دانشگاه‌های افغانستان (در تبعید) انتخاب شد. در سال 1989، او با خانواده‌اش به ایالات متحده مهاجرت کرد و در کالیفورنیا اقامت گزید. در ایالات متحده، کار وی متمرکز بر آگاهی از اوضاع افغانستان بود. وی در مورد سفر هیجان‌انگیز و ویرانگر کشورش چندین اثر نوشت و منتشر کرد. وی با دیگر افغان‌های برجسته، جنبش یک دولت نماینده در افغانستان، را بنیان نهاد و برای مدتی به عنوان رئیس آن انتخاب شد. در سال 1989، وی کمک مالی برای نوشتن خاطراتش در مرکز شرق و غرب در هونولولو، ‌هاوایی دریافت کرد. در عوض، وی بر یک اثر علمی در مورد تاریخ سیاسی حملۀ شوروی به افغانستان تمرکز کرد که توسط دانشگاه کالیفورنیا در سال 1995 منتشر شد.

داکتر کاکر بعداً استاد مهمان در پوهنتون کالیفورنیا، سن دییگو شد، جایی که وی تاریخ تدریس کرد. داکتر کاکر بیش از ده کتاب در زمینه‌های متنوع تاریخی، سیاسی و اجتماعی به زبان‌های دری، پشتو و انگلیسی تألیف کرد. داکتر کاکر تعدادی از کتاب‌ها را از انگلیسی به پشتو ترجمه کرده است. وی سال‌های پایانی عمر خود را با در دسترس قرار دادن افکار و اندیشه‌های فیلسوفان غربی به زبان پشتو، در امر آموزش جوانان افغان گذراند. این آثار معیار ترجمۀ آثار کلاسیک علمی به پشتوست. وی همچنین چندین مقاله در مجلات معتبری مانند دایره المعارف مدرن جهان، وال استریت ژورنال، مجلۀ بین‌المللی مطالعات خاورمیانه و انجمن آسیا منتشر کرد. وی پس از مبارزه با سرطان خون، در سن 87 سالگی در سانفرانسیسکو کالیفورنیا درگذشت و جنازه وی در نزدیکی زادگاهش در سرخکان ولایت لغمان به خاک سپرده شد.